สวัสดี เรามีเพื่อนชื่อซึมเศร้า
เรากับเพื่อนกับซึมเศร้า เราจะเจอกันบ่อยๆ บางครั้งก็อยู่ด้วยกันนาน บางครั้งก็มามาไปไป ถ้าบรรยากาศรอบๆตัว เริ่มใช่ ซึมเศร้าก็จะมา แรกๆก็นานๆมาที หลังๆ ก็มาถี่ขึ้น เราโชคร้ายที่เราไม่สามารถควบคุมสิ่งที่อยู่รายล้อมเราได้ ส่วนมากเราจะเป็นคนถูกบังคับซะมากกว่า เราอึดอัด เราถูกสั่ง เราถูกควบคุม เราถูกบงการ เราเหมือนจะมีชีวิตที่ดี แต่ภายในมันใช่ใช่อย่างนั้น หลายครั้งเราสับสน เราถามตัวเองบ่อยๆ ว่านี่คือชีวิตที่เราต้องการเหรอ? มันมีปัจจัยอื่นเข้ามาเกี่ยวข้อง แต่เราก็สู้นะ เราพยายามขัดขืน เราพยายามก่อกบฏกับสิ่งรอบตัว เราไม่รู้หรอกว่าจะใช่ทางออกไหม แต่เราเบื่อแล้ว เบื่อความเหงา เบื่อความไม่เข้าใจ เบื่อการทะเลาะ เบื่อการเอาแต่ใจ เบื่อทุกอย่าง เบื่อไอ้เพื่อนที่ชื่อซึมเศร้า
เรามักจะอยากออกไปใช้ชีวิต ออกไปเจอผู้คน ออกไปทำสิ่งแปลกใหม่ ออกไปเจอเพื่อนใหม่ แต่เราถูกห้าม แฟนเราขี้หึง แฟนเราหวงเรา แฟนเราคือคนกำหนดทุกอย่าง เขาแค่อยากให้เราอยู่ไกล้ๆ ไม่อยากให้เราไปไหน ไม่อยากให้อยู่นอกสายตา เราอดทนกับสิ่งที่เหิดขึ้นนี้มาเป็นระยะเวลานานพอสมควร นานจนจำไม่ได้ว่ามันเริ่มขึ้นตอนไหน แรกๆเราก็ทำตามไป เพราะคิดว่าไม่อยากทะเลาะ ไม่อยากเถียงด้วย ก็ยอมๆ ไป นานวันเข้าเราก็กลายเป็นเหมือนคนที่ไม่มีสิทธิ์มีเสียง เป็นเพียงเบี้ยที่ถูกสั่งให้ทำนู่นทำนี่ เราไม่เป็นตัวของตัวเอง
เราไม่อยากพูดถึงคนอื่นมากไป มาพูดถึงตัวเราดีกว่ามาทำความรู้จักกัน เราเองปรกติเป็นคนที่ไม่อยู่นิ่ง ทำอะไรเรื่อยเปื่อย แบบอาทิตย์นี้เป็นช่างปะปา อาทิตย์หน้าเป็นช่างเหล็กอาทิตย์ถัดไปเป็นนักท่องเที่ยว เราไม่ค่อยมีสมาธิอยู่กับสิ่งไหนได้นานๆ และทำอะไรไม่ต่อเนี่อง ทำได้แค่จบตามที่คิดไว้ แล้วเลิกกัน เรานอนหลับไม่เป็นเวลา อาการมันเป็นแบบนี้ ทุกวันที่ตื่นเราไม่ได้ตื่นเวลาเดิม เวลาตื่นจะไหลไปวันละชั่วโมง สิงชั่วโมง หรือบางวันก็เลยไปหลายชั่วโมงก็มี มันเลยเป็นสาเหตุที่ทำให้เราทำอะไรต่อเนื่องไม่ได้ เพราะช่วง15วันเราอาจจะตื่นกลางวัน และอีกสิบห้าวันต่อมาเราจะตื่นกลางคืน เราเป็นแบบนี้แหละ เช่นวันนี้ เรานอนเย็น ตื่นมาน่าละห้าทุ่ม เราก็อยู่มาแบบนี้ บางทีเบื่อแฟน ก็ไม่อยากทำอะไร ก็นั่งเฉยๆ เรานั่งเฉยๆที่เก้าอี้ตัวเดิมได้เกือบทั้งคืน นั่งปัดเฟสดูอะไรไปเรื่อย แฟนเราไม่ว่า แฟนเราใจดี แต่ไม่ให้ออกไปไหนคนเดียวนะ ออกไปกินข้าวได้ ไปด้วยกัน ตามเขาสั่ง ถ้าเขาหิวเขาจะอาละวาด เราก็ต้องไป ถึงแม่บางทีจะไม่อยากออกไป เราก็ไม่รู้นะว่าจริงๆเราเข้าใจตัวเองหรือเปล่า เราก็เล่าไปเรื่อย เราคบกับแฟนมา9ปีแล้ว เขาบอกว่าเขารู้จักเราดีกว่าตัวเราอีก เราแอบงงนึดๆ แต่เขาฉลาด เขาดักทางเราได้ทุกเรื่องเลย มันเป็นส่วนหนึ่งของเรื่องด้วย มันทำให้เราสู้สึกอึดอัด ... เอ้อ ...
ที่เราเขียนนี่ เรายังไม่รู้เลยว่าใครจะเข้ามาเห็นบ้าง เลยต้องระวังคำนิดนึง แต่แค่นี้แฟนมาเห็นคง.... เอาไว้เด๋วครั้งหน้าจะมาเล่าต่อ เอาเรื่องอะไรดี การก่อกบฏ กับสิ่งต้องห้ามไหม ?
